SÃœRGÃœN ÃœLKEDEN BAÅžKENTLER BAÅžKENTÄ°NE

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin

Bütün sürgünlüklerim bir bakıma bu sürgünün bir süreği

Bütün törenlerin şölenlerin ayinlerin yortuların dışında

Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da

Uzatma dünya sürgünümü benim

Güneşi bahardan koparıp

Aşkın bu en onulmazından koparıp

Bir toz bulutu gibi

Savuran yüreğime

Ah uzatma dünya sürgünümü benim

Nice yorulduğum ayakkabılarımdan değil

Ayaklarımdan belli

Lambalar eÄŸri

Aynalar akrep meleÄŸi

Zaman çarpılmış atın son hayali

Ev miras değil mirasın hayaleti

Ey gönlümün doğurduğu

Büyüttüğü emzirdiği

Kuş tüyünden

Ve kuş sütünden

Geceler ve gündüzlerde

İnsanlığa anıt gibi yükselttiği

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

Uzatma dünya sürgünümü benim

Bütün şiirlerde söylediğim sensin

Åžuna dedimse sen Leyla dedimse sensin

Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome’nin Belkıs’ın

Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin

Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için

Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini

Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini

Ey gönüllerin en yumuşağı en derini

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

Uzatma dünya sürgünümü benim

Yıllar geçti sapan olumsuz iz bıraktı toprakta

Yıldızlara uzanıp hep seni sordum gece yarılarında

Çatı katlarında bodrum katlarında

Gölgendi gecemi aydınlatan eşsiz lamba

Hep Kanlıca’da Emirgan’da

Kandilli’nin kurÅŸuni ÅŸafaklarında

Seninle söyleşip durdum bir ömrün baharında yazında

Şimdi onun birdenbire gelen sonbaharında

Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da

Ey çağdaş Kudüs (Meryem)

Ey sırrını gönlünde taşıyan Mısır (Züleyha)

Ey ipeklere yumuşaklık bağışlayan merhametin kalbi

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

Uzatma dünya sürgünümü benim

Dağların yıkılışını gördüm bir Venüs bardağında

Köle gibi satıldım pazarlar pazarında

Güneşin sarardığını gördüm Konstantin duvarında

Senin hayallerinle yandım düşlerin civarında

Gölgendi yansıyıp duran bengisu pınarında

Ölüm düşüncesinin beni sardığı şu anda

Verilmemiş hesapların korkusuyla

Sana geldim ayaklarına kapanmaya geldim

Af dilemeye geldim affa layık olmasam da

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

Uzatma dünya sürgünümü benim

Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır

Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır

Aşk celladından ne çıkar madem ki yar vardır

Yoktan da vardan da ötede bir Var vardır

Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır

O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır

Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır

Ne yapsalar boş göklerden gelen bir karar vardır

Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardır

Yanmışsam külümden yapılan bir hisar vardır

Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır

Sırların sırrına ermek için sende anahtar vardır

Göğsünde sürgününü geri çağıran bir damar vardır

Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlı bir çınar vardır

Sevgili

En sevgili

Ey sevgili

SEZAİ KARAKOÇ

The Hollow Men/T. S. Eliot (1925)

I

We are the hollow men

We are the stuffed men

Leaning together

Headpiece filled with straw. Alas!

Our dried voices, when

We whisper together

Are quiet and meaningless

As wind in dry grass

Or rats’ feet over broken glass

In our dry cellar

Shape without form, shade without colour,

Paralysed force, gesture without motion;

Those who have crossed

With direct eyes, to death’s other Kingdom

Remember us — if at all — not as lost

Violent souls, but only

As the hollow men

The stuffed men.

II

Eyes I dare not meet in dreams

In death’s dream kingdom

These do not appear:

There, the eyes are

Sunlight on a broken column

There, is a tree swinging

And voices are

In the wind’s singing

More distant and more solemn

Than a fading star.

Let me be no nearer

In death’s dream kingdom

Let me also wear

Such deliberate disguises

Rat’s coat, crowskin, crossed staves

In a field

Behaving as the wind behaves

No nearer –

Not that final meeting

In the twilight kingdom

III

This is the dead land

This is cactus land

Here the stone images

Are raised, here they receive

The supplication of a dead man’s hand

Under the twinkle of a fading star.

Is it like this

In death’s other kingdom

Waking alone

At the hour when we are

Trembling with tenderness

Lips that would kiss

Form prayers to broken stone.

IV

The eyes are not here

There are no eyes here

In this valley of dying stars

In this hollow valley

This broken jaw of our lost kingdoms

In this last of meeting places

We grope together

And avoid speech

Gathered on this beach of the tumid river

Sightless, unless

The eyes reappear

As the perpetual star

Multifoliate rose

Of death’s twilight kingdom

The hope only

Of empty men.

V

Here we go round the prickly pear

Prickly pear prickly pear

Here we go round the prickly pear

At five o’clock in the morning.

Between the idea

And the reality

Between the motion

And the act

Falls the Shadow

For Thine is the Kingdom

Between the conception

And the creation

Between the emotion

And the response

Falls the Shadow

Life is very long

Between the desire

And the spasm

Between the potency

And the existence

Between the essence

And the descent

Falls the Shadow

For Thine is the Kingdom

For Thine is

Life is

For Thine is the

This is the way the world ends

This is the way the world ends

This is the way the world ends

Not with a bang but a whimper.

Asfur

Uzun zamandan beri keyifle dinlediÄŸim parçalardan birisi de Marcel Khalife’nin bestelediÄŸi Asfur ÅŸarkısıdır. Bu ÅŸarkı Türkiye’de KardeÅŸ Türkülerin’in çıkardığı bir albümde tanınmıştır. Marcel bir çok kereler bu ÅŸarkıyı özgürlükleri elinde alınmışlara ithaf ettiÄŸini söylemiÅŸtir. Ben bu ÅŸarkının hem Arapça hem de Türkçe anlamını ezbere bilecek kadar çok dinliyorum. Sizinle Türkçesini paylaÅŸmak istedim. Gerçekten sevdiÄŸim birisi bu ÅŸarkının Türkçe sözlerini duymak istemediÄŸini söylemiÅŸti..Büyüsünü bozmadığımı umuyorum.

Bir kuş baktı pencereden

“lûlû” diye seslendi

“beni yanında sakla, sakla beni

Ne olursun lûlû.”

“sen neredensin?” diye sordum ona,

“göğün sınırından” dedi

“nereden geliyorsun?” diye sordum,

“komÅŸunun evinden” dedi

“kimden korkuyorsun?” diye sordum,

“karga kafesinden” dedi

“tüylerin nerede?” diye sordum,

“zaman uçurdu” dedi

Bir damla gözyaşı süzüldü yanağından,

Kanatları büküldü

“yere saÄŸlam basıp kendi yolumda yürüyeceÄŸim” diyordu

Onun yaralı hali gibi

Kalbimin yaraları da acı veriyordu bana

Zindanın demirlerini kıramadan

Kesildi sesi, kırıldı kanatları

Yürekleri bir kuÅŸ gibi ürkek ürkek kanat çırpanlar için bu ÅŸarkıyı dinleyin lütfen…

Rüya

Carpaccio

Bir rüya görüyorum ama bitirmiyorum,

Gözlerimi sımsıkı kapatıyorum..

Açmıyorum, açmayacağım..

Tabirini vermeye Yusuf gelmeyecekse,

Her rengi bir yaÄŸmur tablosu gibi eriyecekse,

Bütün lezzetler elem olacaksa,

Güzel bir son bulmayacaksa,

Uyandırmayın beni…

Gece yeni başlamışken

Alice gelmiş harikalar diyarından

Şimdi ne gözlerine bakınca eridiğimi,

Ne ruhumun seninkinin peşine takılıp gittiğini,

Ne de bir su olup sana doğru aktığımı

Ne de rüzgarlarda bir kuş tüyüyle uçtuğumu

Söylemek mümkün deÄŸil artık…

Küçülüyorum küçücük küçücük kalıyorum

Çimenler Selviler kadar uzamış;

Mutluluk önden gidiyor ben onu kovalıyorum

İçimde bir his var

İçimde biraz ar…

İçim ruhuma biraz dar,

Elini tutmak için soluk soluğa

Koşuyorum küçük adımlarla

Duruyorum gözlerim göremeyince seni

İç çeke çeke ağlıyorum

Oyuncağı alınmış çocuklar gibi

Annesinden ayrılmış yavrular gibi

Ya da bir annenin evladından ayrılışında ağladığı gibi..

Sen eğer bir ağacın arkasından çıkmayacaksan,

Uyanmak istiyorum..

EÄŸer yeniden ellerini uzatmayacaksan bana,

Gözlerime yeniden kalbinle bakmayacaksan.

Ellerinle yüzümü tutup beni seyretmeyeceksen..

Sıcaklığını hissetmeyeceksem..

Kahveyi seninle yudumlamayacaksam..

Yağmurlu bir günde şemsiyeyi paylaşmayacaksak..

Ben hayalinle yaşama ümidi için

Ümitlerimi sevebilmek için

Rüyalarımın güzelliği için..

Senin için uyuyacağım, hiç uyanmayacağım….

`Who can map out the various forces at play in one soul.’ Saint Augustine

`Hope is a waking dream.’ Aristotle

Benzettim..

Gün doğarken deniz kızlarının çağrısına uydum
Dalgaların gün ışığıyla
Nasıl kayaları okşadığını duydum..
Bir martı pervane gibi dalarken suya ben de hayallerine daldım..
Seni ÅŸehire benzettim..

Öylece BoÄŸaziçi’ne yatmış…
Saçlarını dalga dalga uzatmış..

Gözlerini Eyüb’e benzettim cıvıl cıvıl hep neşeli
Çok zaman oldu ben bakarken kendimden geçeli

Sesinde martıların sesi,
Fener’de camdan cama konuşmaların sıcaklığı
Ne zaman üşüse ruhum bedenimde,
Seninkinde arar yakınlığı…

Kokun ah o kokun….
Ne Mısır çarşısının baharatları
Ne de Üsküdar’ın attar dükkanları
En yakını belki de ıhlamur ve iğde dalları
En üstünde Yasemin’in çiçekli yaprakları

Ellerin İstanbul’un rüzgarları kadar yumuşak
Saçlarımı okşasan ve dağıtsan benimle konuşarak
Hani rüzgar da öper ya, insanları yüzlerinden
Hani öyle bir nefes olur ya içlerinden..
Ä°ÅŸte öyle bedenime deÄŸil, ruhuma dokunarak…

Dudakların bir Erguvan gibi yakıyorsa gözlerimi
BoÄŸazın akıntıları ve Kudüs gecesinin soÄŸuÄŸu…
Bir onlar bir de bendenin kesilen soluÄŸu
Dudakların üzüm buğusu
Dudaklarında şarap kokusu
Hayatımın ve kalbimin büyüsü süslüyor sözlerimi