O an

O an gelince ben bir çocuk kadar çaresizsem

O an gelince ben kanadı kırık bir kuş kadar acizsem

O an gelince ben çöllerde yıldızlar kadar sensizsem

O an gelince ben solmuş bir çiçek kadar renksizsem

İşte o an….

Hani buzlar erir ya ateşte

Hani su kaybolurya toprakta

Hani gözyaşı akarya ayrılıkta

Hani akan zaman o an donarya

Hani ayrılışın yaramı kanatırya

Hani suskunluk işkence olur ya

Hani kötü ile iyilik karışır ya

İşte o an

Hani seven kendini suçlu sanar

Hani bir ses bir bakış arar

Hani ıssız bir köşe bakar

Hani elin ne ateşte ne de buzda yanar

Hani gülün dikeni her türlü yaralar

Hani gün daha doğmadan batar

Hani dolunay çıksada geceyi karanlık basar

Hani ne merhamet ne nefret bizi paklar

Hani beynimizde binlerce kurtlar

Hani melek şeytanı avlar

Hani Yusuf Züleyha’ya bakar

Hani tarçın zehir gibi kokar

Hani toprak susuzluktan çatlar

Hani dalları tomurcuklar basar

Hani kardelen açar

Hani leylaklar kokar

Hani İsa kubbesinde ağlar

Hani bütün alemler susar

İşte o an rüzgarın sesi

İşte o an Saba melikesi

İşte o an Mesih nefesi

O an gelince ben senin ellerindeyim nefessiz

O an gelince ben kollarındayım sessiz

O an gelince ben yanındayım kimsesiz

O an gelince ben ve sen olunca biz….

Ben sendeyim, sende bende çaresiz